Brainspotting: wat wil mijn lichaam me vertellen?
“Ik weet niet wat er vroeger gebeurd is, maar voel aan alles dat er iets niet goed was.”
De afgelopen maanden heb ik meerdere cliënten gesproken die een dergelijke uitspraak deden. Vaak startte de behandeling vanuit angst, onzekerheid, een voortdurend op de hoede zijn. En dan tijdens het brainspotten komen er lichamelijke sensaties naar boven. Sensaties en gevoelens die verwarren.
“Ik voel dat er wat moet zijn, maar ik weet niet wat. Ik wil zo graag helder hebben wat er gebeurd is.”
Deze uitspraken doen me denken aan de uitspraak van de bekende traumaspecialist Bessel van de Kolk “The body keeps the score”. Het lichaam weet het. Of zoals er in het lichaamsgericht werken vaak gezegd wordt “het lichaam liegt nooit.”
Het is bekend dat mensen als reactie op trauma herinneringen kunnen blokkeren. Als iets te overweldigend is kan het “systeem” zich uitschakelen. Maar het is ook bekend dat veel traumatische ervaringen zich al op jonge leeftijd voordoen. Nog voor we de taal hebben om uiting te geven aan wat er is. Het is zelfs zo dat tijdens de zwangerschap er al trauma kan ontstaan. En dan weet het lichaam het, terwijl we er cognitief geen actieve herinnering aan hebben.
Veel mensen zijn geneigd om wanneer ze een gevoel niet kunnen verklaren het maar te negeren. Bij mij is het besef gegroeid dat het dan juist van belang is om naar het lichaam te luisteren. Niet dat je altijd de antwoorden krijgt. Zeker niet als het trauma op zo’n jonge leeftijd is ontstaan. Maar wel omdat het trauma “onaf” is. Het zit vast in ons systeem en wil gehoord en verwerkt worden.
De hersenpan
Als groot Harry Potter fan heb ik meerdere malen gefascineerd gekeken naar de fragmenten waarbij Dumbeldore en Harry gebruik maakten van de hersenpan. De fans zullen meteen weten waar ik het over heb, maar voor de niet-fans een korte beschrijving.
In de tovenaarsserie worden een aantal keren de zeer waardevolle en belangrijke herinneringen van professor Dumbeldore uit de kast gehaald (Dumbeldore heeft letterlijk een kast met potjes vol herinneringen staan). Daarvoor heeft Dumbeldore in eerste instantie zijn herinneringen (die hij graag wilde onthouden en bewaren) met een toverstokje uit zijn slaap getrokken. Een soort zilverachtige vloeistof vol herinneringen wordt met behulp van een toverstokje in een flesje gestopt. Later, wanneer de herinneringen van pas komen worden de herinneringen in de hersenpan gegoten. Om de herinneringen te bekijken steekt de persoon zijn hoofd in de hersenpan.
Deze metafoor kwam bij me op toen ik mijn cliënten hoorde zeggen “ik wil zo graag weten wat er gebeurd is!” Wat zou het fijn zijn als we een hersenpan zouden hebben.
Waar je nog eens terug kunt kijken naar wat er nou precies gebeurd is.
Soms voelt brainspotten voor mij als het gebruiken van de hersenpan. De herinneringen komen niet uit de slaap. Het zijn geen real life beelden. Maar door stil te staan bij de sensaties van het lichaam, bij opgeslagen gevoelens ontstaat er toch een vorm van een hersenpan. Door de moed te hebben naar je lichaam te luisteren kan deze ook de boodschap kwijt die het kwijt wil.
“Ben je dan niet bang dat mensen zich dingen gaan herinneren die niet waar zijn?”
Persoonlijk denk ik dat dat risico niet zo heel groot is. En natuurlijk zijn er altijd meerdere verhalen. Maar ik geloof dat het lichaam weet wat er gebeurd is. Dat het zich onveilig heeft gevoeld. En als dat zich nog steeds aandient is het goed daarnaar te luisteren. De meeste mensen die dit proces aangaan lopen al jaren met “onaffe” gevoelens rond. Luisteren naar die gevoelens is van belang en zorgt volgens mij voor heling!
Soms leidt dat tot nieuwe inzichten. Komen er beelden bij de lichamelijke gevoelens. soms gebeurt dat niet maar vindt er wel verwerking plaats.
Heb jij interesse om samen met ons de “hersenpan” te gebruiken?
Zowel in Barneveld als in Boskoop hebben we ruimte voor nieuwe aanmeldingen.
